Γυναικολογία / Ινομυώματα

Τα ινομυώματα της μήτρας είναι καλοήθεις όγκοι της μήτρας (δεν είναι καρκίνος). Βρίσκονται στο 25-50% των γυναικών. Οι περισσότερες γυναίκες που έχουν ινομυώματα δεν το γνωρίζουν, γιατί μπορεί να παραμείνουν μικρά και να είνα ασυμπτωματικά. Ωστόσο, κάποια από αυτά μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα εξαιτίας του μεγέθους, του αριθμού ή της θέσης τους.

ΤΡΟΠΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Ξεκινούν από τον μυϊκό ιστό μέσα στο μυομήτριο. Παρουσιάζονται συχνά σε ορισμένες οικογένειες και για το λόγο αυτό τα τελευταία χρόνια θεωρείται ότι υπάρχει γονιδιακή επιβάρυνση.

Ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για το σχηματισμό των όγκων αυτών είναι τα οιστρογόνα.

Το μέγεθος των ινομυωμάτων αυξάνει τις καταστάσεις που συνοδεύονται από υψηλό επίπεδο οιστρογόνων στο σώμα όπως:

  • κύηση
  • αναπαραγωγική ηλικία
  • διέγερση ωοθηκών
  • η χορήγηση εξωγενών οιστρογόνων

 

Το μέγεθος των ινομυωμάτων ελαττώνεται όταν το επίπεδο των οιστρογόνων στο σώμα είναι χαμηλό όπως μετά την κύηση ή στην εμμηνόπαυση όπου οι ωοθήκες σταματούν να παράγουν οιστρογόνα.

Είδη των ινομυωμάτων

Τα ινομυώματα μπορεί να βρίσκονται στο εσωτερικό της μήτρας, στην εξωτερική επιφάνεια ή μέσα στο τοίχωμα της μήτρας.

Το μέγεθος των ινομυωμάτων μπορεί να διαφέρει σημαντικά από μικρό σαν ένα στραγάλι μέχρι σαν ένα πορτοκάλι ή ακόμη και μεγαλύτερο.

Τα ινομυώματα, ανατομικώς, ταξινομούνται ανάλογα με τη θέση τους στη μήτρα.

Υποορρογόνια. Ευρίσκονται κάτω από τον εξωτερικό χιτώνα της μήτρας (περιτόναιο), προβάλλουν εκτός της μητρικής κοιλότητας και συνήθως έχουν μίσχο που ενώνει τον κύριο όγκο με το τοίχωμα της μήτρας.

Ενδοτοιχωματικά. Εντοπίζονται εντός του τοιχώματος της μήτρας.

Υποβλεννογόνια. Εμφανίζονται κάτω από τον βλεννογόνο της μήτρας (ενδομήτριο) και προβάλλουν προς το εσωτερικό της κοιλότητας της μήτρας.

 

 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Τα ινομυώματα, ειδικά πριν την ανάπτυξή τους, μπορεί να μην προκαλούν συμπτώματα και πολλές φορές να ανακαλύπτονται τυχαία κατά την γυναικολογική εξέταση. Η βαρύτητα των συμπτωμάτων όταν εμφανιστούν εξαρτάται από τη θέση και το μέγεθος της βλάβης. Το συνηθέστερο σύμπτωμα:

Είναι η αυξημένη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της περιόδου (μηνορραγία)

  • Διαταραχή της εμμήνου ρήσεως:

Μητρορραγία, κολπική αιμορραγία μεταξύ φυσιολογικών περιόδων.
Πολυμηνόρροια, εμφάνιση συχνών περιόδων (κάθε 15-20 ημέρες).
Υπερμηνόρροια, αιμορραγία για 10-15 ημέρες σε κάθε έμμηνο ρύση.
Διαταραχή της εμμήνου ρύσεως προκαλούνται, συνήθως, από τα υποβλεννογόνα ινομυώματα.

  • Ο πόνος κατά την περίοδο ή τη σεξουαλική επαφή.
  • Ενόχληση ή αίσθημα βάρους στο κάτω μέρος της κοιλιάς και της πλάτης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις αν το ινομύωμα είναι πολύ μεγάλο, μπορεί να προκαλέσει συχνουρία ή δυσκοιλιότητα.

  • Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τα ινομυώματα συχνά γίνονται αιτία αποβολής, αιμορραγίας ή πρόωρου τοκετού.

  • Υπογονιμότητα. Υποβλεννογόνια ινομυώματα μπορούν να εμποδίσουν την εμφύτευση και ανάπτυξη του εμβρύου μέσα στη μήτρα και έχουν ενοχοποιηθεί και για καθ’ έξιν αποβολές (απώλεια 3 ή περισσοτέρων διαδοχικών κυήσεων).


Διάγνωση των ινομυωμάτων

Η διάγνωσή τους γίνεται με:

  • Συμπτώματα της ασθενούς
  • Γυναικολογική Εξέταση
  • Κολπικό Υπερηχογράφημα που αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για τη διάγνωση, ακριβή εντόπιση και διαφορετική διάγνωση των ινομυωμάτων.
  • Υστεροσαλπιγγογραφία μπορεί  να βοηθήσει όταν το υπερηχογράφημα δεν παρέχει αρκετές πληροφορίες
  • Υστεροσκόπηση
  • Μαγνητική Τομογραφία

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αν το,τα ινομύωμα-τα δεν ενοχλεί παρακείμενα όργανα, δεν προκαλεί αιμορραγίες και δεν συνυπάρχει με καταστάσεις υπογονιμότητας, τότε δεν χρειάζεται η αφαίρεσή του αλλά η παρακολούθησή του.  Η παρακολούθησή τους γίνεται κατά κανόνα με διακολπικό υπερηχογράφημα κάθε 4 με 12 μήνες, ανάλογα με τα ευρήματα. Μετά την εμμηνόπαυση, τα ινομυώματα συρρικνώνονται και σπάνια προκαλούν προβλήματα.

Τα συμπτωματικά ινομυώματα, μπορεί να αντιμετωπιστούν με:

  • Χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για αντιμετώπιση του πόνου.
  • Ορμόνες (GnRHa agonist) που συχνά δημιουργούν μείωση του μεγέθους των ινομυωμάτων.
  • Ορμόνες χορηγούνται, όταν χρειάζεται και πριν τη χειρουργική αφαίρεση για να μειωθεί το μέγεθος των ινομυωμάτων και να είναι πιο ανώδυνο το χειρουργείο.
  • Χειρουργική θεραπεία.

Τα ινομυώματα αφαιρούνται χειρουργικά όταν είναι μεγάλα (μεγαλύτερα από 5 cm) και συμπιέζουν κύστη ή ορθό,όταν υπάρχει αιμορραγία και αναιμία ή όταν είναι αιτία υπογονιμότητας.

  • Εμβολισμός της μητριαίας αρτηρίας.

Με αυτή την μέθοδο, σταματάει η αιμάτωση του ινομυώματος οπότε αυτό νεκρώνεται και μειώνονται έτσι οι διαστάσεις του. Η επέμβαση γίνεται με την τοποθέτηση ενός καθετήρα στην μηριαία αρτηρία, με τοπική αναισθησία.

Ο καθετήρας με ακτινοσκοπικό έλεγχο οδηγείται στην μητριαία αρτηρία και γίνεται έγχυση ειδικών μικροσωματιδίων που εμβολίζουν την αρτηρία. Αυτό οδηγεί σε μείωση της αιμάτωσης του ινομυώματος και επομένως σε μείωσή του.

  • ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Περιλαμβάνει:

1) Ινομυωματεκτομή. Αφαιρείται το ή τα ινομυώματα χωρίς να πειραχτεί υγιής ιστός της μήτρας. Μπορεί να γίνει με:

2)Λαπαροτομία

3) Λαπαροσκοπικά

4)Υστεροσκοπικά. Αυτό το καθορίζει, το μέγεθος, ο τύπος και η θέση του ινομυώματος.

5)Υστερεκτομή. Αφαιρείται ολόκληρη η μήτρα.Υστερεκτομή γίνεται σε γυναίκες που δεν μπορούν πλέον να τεκνοποιήσουν, τα συμπτώματα είναι πολύ βαριά και η μήτρα είναι ινομυωματώδης.

Faq-questions-bottom
Φωτογραφίες
Gallery_uterinefibroid
Gallery__-_2
Gallery__-_-1images
Generationy-logo